تقدیم به مرحوم دکتر بهرنگ تیموری عزیز

پرینت
تقدیم به مرحوم دکتر بهرنگ تیموری عزیز/به قلم دکتر سیدنوربخش هاشمی دبیر سازمان نظام پزشکی شهرستان سوادکوه/

و بشر الصابرین الذین اذا اصابتهم مصیبه قالو انا لله و انا الیه راجعون

و براستی چقدر باور ناپذیر و تسلیم ناشدنی بود مفارقت از این دنیای دنی و البته تحمل ناپذیر اگر این بشارت به صابرین نبود که در موقع مصیبت و بلا بیاد بیاورند که همه از خداییم و به سوی او باز خواهیم گشت.یک بار دیگر جامعه پزشکی شهرستان سوادکوه در فقدان عزیزی دیگر به سو و شون نشسته و یک بار دیگر در غم از دست دادن دوستی عزیز و همکاری مهربان و انسانی ارزشمند گرد هم آمده ایم.

تسلیت واژه ای بس نارسا برای تسلای خاطر خانواده داغدار و همسر گرامی ایشان است و البته تسلای خاطر ماست که ما خود عزا زده ایم و نه شریک غم بلکه خود عزا داریم.

کم کم باورمان می شود این شعر شیخ بهایی که:

می رسد روزی که بی هم می شویم/یک به یک از جمع هم کم می شویم

می رسد روزی که ما در خاطرات/موجب خندیدن و غم می شویم

گاه گاهی یاد ما کن ای رفیق/می رسد روزی که بی هم می شویم

دست تقدیر و سرنوشت، دکتر بهرنگ عزیز را از جمع ما گرفت و کم کرد و مبارزه با این چرخ غدار از ما انسان ها ساخته نیست که تقدیر هر چه نوشت، همان خواهد شد.

اما فقدان بهرنگ عزیز ثلمه ای لا یستود ها شی برای جامعه پزشکی سوادکوه است به مصداق حدیث معصوم و در واقع خلا بزرگی که هیچ چیز جای آن را پر نخواهد کرد.

همکاری که سالهای متمادی به مردم این منطقه محروم خدمات شایان توجهی داشت و با ذهن قوی و دستان توانا و هنرمندش در کاهش الام مردم نوعا محروم منطقه جد و جهد و از خود گذشتگی ها نشان داد و در شرایطی که کمتر همکاری به سبب صعوبت ماندن در منطقه، راغب به کار و خدمت در شهرستان نبود، ایشان قریب 15سال، سختی رفت و برگشت مسیر 40 کیلومتری را تحمل کردند و به شوق خدمت به مردم و در معامله با خدایش در پرداخت زکات علمش کمر همت بستند و ذات لایزال الهی قطعا ثواب خواهد داد و اجرشان را خداوند با صفات مضاعف پرداخت خواهند نمود که این قول کریم حضرت حق است.

حتی با وجود اینکه غلبه بیماری توان از دست توانا و هنرمندش ربوده بود باز هم در ماه های اخر از عمر پربرکتشان از خدمت باز نایستاد و می خواست به جا بیاورد که جریان زندگی ادامه دارد و نباید ایستاد، هر چند تقدیر به گونه دیگری رقم خورده باشد و گویی مشییت این بود که زودتر رحیل سفری شود که بی شک همه ما مسافر او خواهیم بود، آری سفری بی بازگشت به عالمی که از آن آمده بودیم و باز این قول قران حکیم است ” قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ…..بگو همانا مرگ که از این گریزانید بی شک بسراغتان امده و به عالم غیب و شهود راهی خواهد شد تا نتیجه اعمالشان را ببینید.

بهرنگ عزیز! هم اکنون که از جمع ما پر کشیدی با تمام وجود می فهمی تَفِرُّونَ مِنْهُ یعنی چه؟و انشا الله در عالم غیب و شهادت و در جوار رحمت واسعه حق تعالی متنعم از خوان بی انتهای هم نشینی ائمه معصوم و بی بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا(س) که خودت خادم الزهرا بودی خواهی بود و باز این قول حق است و همه ما قائل به این و اثبات شده علمی در فلسفه غرب و شرق که روح انسان متصل به ارواحی خواهد شد که در دنیا .محب.انها بوده است و البته انتهای مسیر حرکت جوهری روح در اشراق، بگذریم.

بیاد دارم روزی در نوشته و نجوایت با خدایت وقتی به آیه قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ. بر لا تقنطوا که رسیدی که نهی از نا امیدی از درگاه خداوند بر بندگان است  روشن ترین ایه امیدواری، توقف کردی و با او درددل نمودی که “خدایا گفتی نا امید نباش، من هم روی حرفت حساب کردم می دانم روی قولت هستی”

من نمی دانم منظورت چه بوده؟ اما بر منظوری که خود متصور بودم ساعت ها گریستم اما اکنون در می‌یابم که خداوند به قولش وعده کرد و حتما در جوار رحمت او ارام گرفته ای.

عیب ما این است که همه چیز را دنیا می دانیم و از عُقبی غافلیم، غافل مطلق از اینکه عقبی و هزاران سال بعد از مرگ ما که روح ما جاودان خواهد بود ملاک است نه 30,40,50,60یا حتی 120 سال عاریه این دنیا و انچه می ماند خدمت به خلق است و گره گشایی از مردم که تو درطول عمرت اهل آن بودی.

……در طول این سالهای خدمت درشهرمان، مهربانی و مناعت طبع را نزد مردم شهرم به ودیعه گذاشتی و همه از لب خندان و روی گشاده و طبع بلندت خاطره ها دارند.از قلب مهربان و دوست داشتنی ات…رفتی و هم ما و هم خانواده ات را تنها گذاشتی بخصوص عزیزترین عزیزانت را، همسر گرامی و بزرگوارت خانم دکتر عطایی و علی و هستی عزیز را.

اما رجاءواثق داریم خواهر گرانقدرمان سرکار خانم دکتر عطایی به کمک مادر و پدر داغدارتان، علی و هستی را به ثمر خواهند رساند وانشا الله این دو عزیز جای خالی شما را در کره خاکی پر خواهند نمود.

برایت طلب غفران از درگاه لایزال الهی داریم و تنعم ازخوان پربرکت رحمت واسعه حضرت حق جل و علا را .و کلام اخر اینکه خداحافظ رفیق لحظه های مهربانی مان، خداحافظ و پشت وپناهت.

جهت شادی روح بهرنگ عزیز صلوات

دکتر سیدنوربخش هاشمی دبیر سازمان نظام پزشکی شهرستان سوادکوه

اشتراک گذاری

برچسب :

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

981 مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

تمام حقوق این سایت برای © 2018 سوادکوه نیوز. محفوظ است.
طراحی و اجرا شرکت یارس